Waardigheid die niemand hoeft toe te kennen

Wanneer hoorde jij voor het eerst dat je als vrouw waardevol bent? Ging het over je uiterlijk, je behulpzaamheid, je aantrekkelijkheid? Of was er iemand die zag wat er in je leefde en daarvoor ruimte maakte?

Ook voor meisjes kennen gemeenschappen momenten van bevestiging. Een [[bat mitswa]{.underline}](https://en.wikipedia.org/wiki/Bar_and_bat_mitzvah) markeert in orthodox-Joodse gemeenschappen vanaf twaalf jaar religieuze verantwoordelijkheid; in andere Joodse tradities vaak vanaf dertien. Achter zulke verschillende gebruiken ligt een herkenbare vraag: zien de volwassenen dat ik groei, en willen zij mij daarin begeleiden?

Stel je voor dat oudere vrouwen tegen een meisje zeggen: jouw waardigheid hangt niet af van wie jou begeert. Je mag leren, spreken, grenzen stellen en verantwoordelijkheid dragen. Je hoeft jezelf niet kwijt te raken om geliefd te worden.

De vrouw in Spreuken 31 draagt kracht en glorie. Lees dat niet als een nieuwe lijst waaraan jij moet voldoen voordat je meetelt. Zie hoe de tekst ruimte geeft aan waardigheid, wijsheid en handelen met betekenis.

Of je getrouwd bent of alleen, moeder bent of geen kinderen hebt: geen levenssituatie kan jouw menselijke waarde verlenen of afnemen. De Vader kent jou. Door Christus mag je als geliefde dochter leren leven. Welke vreemde maatstaf mag vandaag zijn macht over je verliezen?