Een plaats tussen de mannen

Stel je een jongen voor, omringd door mannen die hem aankijken en zeggen: je hoort erbij. Wij zien je groeien. Je hoeft je kracht niet te bewijzen door iemand anders klein te maken. Wij helpen je verantwoordelijkheid te dragen.

Hoeveel zou zo'n moment kunnen betekenen? In de Joodse traditie markeert de [[bar mitswa]{.underline}](https://en.wikipedia.org/wiki/Bar_and_bat_mitzvah) rond dertien jaar het dragen van religieuze verantwoordelijkheid. Dat maakt een jongen niet ineens in ieder opzicht volwassen. Het maakt zijn groei wel zichtbaar voor de gemeenschap.

Misschien ben jij zonder zulke woorden opgegroeid. Je leerde hard werken, flink zijn en je tranen inslikken. Maar wie vertelde je dat trouw ook kracht is? Dat een man vergeving kan vragen zonder zijn waardigheid te verliezen? Dat zachtmoedigheid geen gebrek aan moed is?

Je Vader vraagt niet dat je eerst een indrukwekkende man wordt voordat je bij Hem mag komen. In Christus ontvang je een plaats vanwaaruit je kunt groeien. Ook wanneer je inmiddels grijs bent.

Welke ongeschreven proef probeer jij nog steeds te halen? En welke jongere man zou door jouw oprechte aandacht iets van Gods bevestiging kunnen ontvangen? Een gemiste zegen hoeft niet de laatste bladzijde van jouw verhaal te zijn.