Hoe bid je om genezing zonder te vervallen in druk of teleurstelling?
Gods herstel is niet beperkt tot onze geest. Het omvat ook ons lichaam. Al kort nadat Israël uit Egypte was verlost, openbaarde God Zich aan Zijn verbondsvolk met de woorden: “Ik ben de HEERE, uw Heelmeester.” Voor het onderwijs over genezing is dit een fundamenteel uitgangspunt: genezing komt voort uit Wie God Zelf is. Diezelfde wil van God wordt zichtbaar in Jezus. Tijdens Zijn aardse bediening genas Hij zieken, dreef Hij demonen uit en herstelde Hij mensen die lichamelijk gebroken waren. Er is in de evangeliën geen voorbeeld van iemand die voor genezing naar Jezus kwam en door Hem werd afgewezen met de mededeling dat het niet Gods wil was om hem of haar te genezen. Maar de basis voor genezing ligt nog dieper. Die ligt bij het kruis.
Ook onze ziekten kwamen op Jezus
Jesaja beschrijft wat er eeuwen later op Golgotha zou gebeuren:
“Voorwaar, onze ziekten heeft Híj op Zich genomen, onze smarten heeft Hij gedragen.”
En vervolgens:
“...door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.”
In dit onderwijs worden deze woorden nadrukkelijk lichamelijk opgevat. De Hebreeuwse woorden in Jesaja verwijzen naar ziekten en lichamelijke pijnen. Dat wordt bevestigd door Mattheüs, die de genezingsbediening van Jezus rechtstreeks verbindt met deze profetie:
“Hij heeft onze zwakheden op Zich genomen, en onze ziekten gedragen.”
Aan het kruis vond dus een uitwisseling plaats. Jezus droeg niet alleen de gevolgen van onze zonde; Hij droeg ook onze ziekten en pijnen. Zoals vergeving is verkregen door wat Jezus voor ons deed, zo is ook genezing door Zijn wonden voor ons verkregen. Daarom wordt genezing in relatie tot het kruis niet als iets uitsluitend toekomstigs beschreven. Het is voorzien in het volbrachte werk van Jezus. De vraag wordt dan niet in de eerste plaats: wil God genezen?, maar: hoe ontvangen we wat door het kruis voor ons beschikbaar is gekomen? Psalm 103 zet die twee onderdelen van Gods voorziening dan ook naast elkaar:
“Die al uw ongerechtigheid vergeeft, Die al uw ziekten geneest.”
Genezing is niet altijd onmiddellijk zichtbaar
Een belangrijk onderscheid is dat tussen een genezing en een wonder. Een wonder is vaak onmiddellijk en zichtbaar. Bij genezing hoeft dat niet zo te zijn. Genezing kan geleidelijk verlopen. De genezende kracht van God kan al werkzaam zijn terwijl er uiterlijk nog weinig of niets waarneembaar is. Een lichamelijk proces kan uren, dagen of zelfs weken duren voordat het resultaat volledig zichtbaar wordt. Dat betekent dat het ontbreken van een onmiddellijke verandering niet automatisch betekent dat er niets gebeurd is.
Soms vindt complete genezing direct plaats. In andere gevallen begint een proces dat vervolgens moet worden vastgehouden in geloof. Daarbij wordt nadrukkelijk geleerd om God te blijven danken voor wat ontvangen is en vast te blijven houden aan de waarheid van Zijn Woord, ook wanneer lichamelijke symptomen nog niet volledig verdwenen zijn. Genezing kan bovendien plaatsvinden op een plek in het lichaam die wij helemaal niet kunnen zien. Het resultaat wordt dan misschien pas later duidelijk uit lichamelijke veranderingen of medisch onderzoek. Juist daarom mogen genezing en een onmiddellijk zichtbaar wonder niet zonder meer aan elkaar gelijkgesteld worden.
Soms staat iets de genezing in de weg
Wanneer genezing niet zichtbaar wordt, kan er ook sprake zijn van een belemmering die eerst moet worden weggenomen. Dat kan bijvoorbeeld onwetendheid over Gods Woord zijn, ongeloof, onvergevingsgezindheid, de werking van een vloek of de aanwezigheid van een boze geest. De Heilige Geest kan zulke zaken aan het licht brengen, zodat ermee kan worden afgerekend. Daarom kan gebed om lichamelijke genezing soms onverwacht iets anders blootleggen. Iemand komt vanwege lichamelijke klachten, maar tijdens het gebed wordt duidelijk dat achter die klachten een geestelijke oorzaak aanwezig is. En precies daar raken genezing en bevrijding elkaar.
Genezing en bevrijding kunnen verweven zijn
In de bediening van Jezus waren genezing en bevrijding niet strikt van elkaar gescheiden. Lukas beschrijft hoe zieken bij Jezus werden gebracht, Hij hun de handen oplegde en hen genas, terwijl tegelijkertijd uit velen demonen kwamen. Mensen kwamen vanwege hun ziekte, maar in sommige gevallen bleek bevrijding noodzakelijk te zijn voordat lichamelijke genezing kon plaatsvinden.
Een heel duidelijk voorbeeld vinden we in Lukas 13. Een vrouw was al achttien jaar lichamelijk kromgebogen en kon zichzelf niet oprichten. Haar lichamelijke toestand werd veroorzaakt door wat de Schrift een geest van zwakheid noemt. Jezus verklaarde dat Satan haar achttien jaar gebonden had gehouden. Toen zij van die gebondenheid werd losgemaakt, richtte haar lichaam zich op. De klacht was lichamelijk. De oorzaak was geestelijk. Daarom kon volledige genezing niet worden bereikt door uitsluitend het lichamelijke probleem aan te spreken.
Dit onderscheid is belangrijk, omdat sommige boze geesten rechtstreeks lichamelijke zwakheid of ziekte veroorzaken, terwijl andere geestelijke machten indirect genezing kunnen blokkeren. In beide gevallen kan bevrijding noodzakelijk zijn voordat genezing vrij kan doorwerken.
Wanneer zo'n geestelijke macht wordt uitgedreven, kan lichamelijke genezing onmiddellijk volgen. Maar het kan ook betekenen dat de belemmering wordt weggenomen waardoor het proces van genezing vervolgens kan beginnen. De twee bedieningen zijn daardoor soms zo sterk met elkaar verweven dat ze nauwelijks van elkaar losgemaakt kunnen worden. Dat betekent niet dat iedere ziekte door een demon wordt veroorzaakt. Maar het betekent evenmin dat een geestelijke oorzaak bij voorbaat uitgesloten kan worden. Waar een dergelijke macht werkelijk de oorzaak of belemmering vormt, moet die oorzaak worden aangepakt voordat volledige genezing ontvangen kan worden.
En wanneer iemand niet geneest?
Hierover moet ook eerlijk gesproken worden. Er zijn mensen die God oprecht dienen, geloven, bidden en toch geen lichamelijke genezing lijken te ontvangen. Er zijn wel degelijk toegewijde kinderen van God die ogenschijnlijk niet genazen, zonder dat daarvoor een verklaring gegeven kon worden. Het is goed om daarbij Deuteronomium 29:29 in gedachten te houden: er zijn dingen die God heeft geopenbaard en er zijn verborgen dingen die Hem toebehoren. Dat betekent dat we moeten handelen naar wat God wel heeft geopenbaard, zonder verklaringen te bedenken voor zaken die Hij niet heeft uitgelegd. We kunnen alleen handelen op basis van wat Hij laat zien.
We weten dat God Zich heeft geopenbaard als Heelmeester. We weten dat Jezus zieken genas. We weten dat Hij onze ziekten en pijnen droeg en dat door Zijn wonden genezing voor ons is verkregen. We weten dat er belemmeringen kunnen zijn die de Heilige Geest wil blootleggen. We weten dat genezing onmiddellijk kan plaatsvinden, maar ook geleidelijk en aanvankelijk onzichtbaar kan zijn. En we weten dat bevrijding soms noodzakelijk is omdat een lichamelijke aandoening geheel of gedeeltelijk vanuit een geestelijke macht wordt veroorzaakt. Daarom blijven we ons uitstrekken naar wat God in Zijn Woord heeft geopenbaard.
Jezus werd verwond, opdat wij genezing zouden ontvangen. En waar iets die genezing belemmert, vertrouwen we erop dat de Heilige Geest aan het licht brengt wat moet worden weggenomen, zodat Gods voorziening ook in ons lichaam werkelijkheid kan worden.
Volgende pijler