Je hoeft niemand te verslaan

Je was tevreden, totdat je zag wat iemand anders had bereikt. Opeens werd jouw vooruitgang klein. Hetzelfde huis, dezelfde taak, hetzelfde leven voelde een minuut eerder nog goed. Wat veranderde er werkelijk?

Vergelijking kan onze aandacht wegtrekken van wat God ons heeft toevertrouwd. We kijken naar andermans tempo en noemen ons eigen leven mislukt. Of we zoeken iemand die minder ver is, zodat we ons tijdelijk beter voelen. In beide gevallen blijft onze rust afhankelijk van de positie van een ander.

Paulus roept op het eigen werk te onderzoeken. Dat vraagt eerlijkheid: leef ik trouw met wat mij gegeven is? Het vraagt niet of mijn leven indrukwekkender oogt dan dat van mijn buurman.

Bij de Vader hoef je niemand te verslaan om belangrijk te zijn. Zijn liefde is geen prijs voor de beste deelnemer. Daarom kun je zowel je eigen groei erkennen als oprecht blij zijn met de zegen van een ander.

Wie is onbedoeld jouw meetlat geworden? Wat raak je uit het oog wanneer je steeds naar die persoon kijkt? Breng je aandacht terug naar de mensen, mogelijkheden en verantwoordelijkheden van vandaag. Daar mag jouw antwoord aan God vorm krijgen. Een ontvangen identiteit geeft ruimte om een eigen weg te gaan, zonder andermans weg kleiner te maken.