Zonder rangorde in menselijke waarde

'Wat doe jij voor werk?' Het is een gewone vraag. Toch kun je aan het antwoord voelen hoe snel er een rangorde ontstaat. Bij de één volgen geïnteresseerde vragen; bij de ander dwaalt de aandacht weg.

Jakobus legt de vinger bij een gemeente die rijke mensen een betere plaats geeft. Juist waar Christus wordt beleden, mogen kleding, bezit en invloed niet bepalen hoeveel eer iemand ontvangt. Zijn heerlijkheid maakt onze kleine ranglijsten zichtbaar.

Misschien voel jij je minder omdat je weinig opleiding hebt, geen betaalde baan, of werk dat anderen nauwelijks opmerken. Maar een beroep beschrijft een taak. Het kan niet meten hoeveel een mens waard is. De Vader heeft geen ontvangstkamer voor belangrijke kinderen en een achterdeur voor de rest.

Deze waarheid vraagt ook iets van ons. Bij wie gaan onze ogen vanzelf glanzen? Wie laten we wachten? Bevestiging ontvangen van God en vervolgens anderen wegen op hun status passen niet bij elkaar.

Neem vandaag bewust de tijd voor iemand van wie je niets hoeft te krijgen. Luister zonder haast. En wanneer jij zelf over het hoofd wordt gezien, herinner je dan dat Christus jouw plaats bij de Vader heeft geopend. Je hoeft jezelf niet op te waarderen voordat je daar welkom bent. Welk verschil zou dat maken in je volgende gesprek?