Een naam die je mag ontvangen

Er kunnen woorden uit je jeugd aan je zijn blijven kleven. Lastig. Zwak. Teleurstellend. Misschien werden ze nooit letterlijk uitgesproken, maar leerde je jezelf zo te bekijken door de manier waarop je behandeld werd.

Johannes begint met een uitnodiging: zie. Sta stil bij wat de Vader heeft gegeven. Zijn liefde blijft niet op afstand als een vriendelijke gedachte. In Christus geeft Hij mensen een plaats in Zijn gezin. Kind van God is geen troostprijs voor iemand met een moeilijke jeugd.

Toch kun je die naam uitspreken zonder hem werkelijk toe te laten. Zodra je iets verkeerd doet, klinkt die oude benaming weer vertrouwd. Dan wordt de vraag concreet: wie mag bepalen wie jij bent? De stem die je klein hield, of de Vader Die je in Christus ontvangt?

Dat betekent niet dat alles wat je doet automatisch goed is. Een geliefd kind kan nog veel moeten leren. Maar leren begint anders wanneer je niet bij iedere fout je plaats in het gezin denkt te verliezen.

Noem vandaag het etiket dat je nog draagt. Leg het naast de naam die God Zijn kinderen geeft. Welke stem wil je blijven gehoorzamen?