De lege plek

Sommige lege plekken blijven zichtbaar, ook wanneer je leven inmiddels vol is. Je hebt werk, verantwoordelijkheden en mensen om je heen. Toch kan één vader die zijn kind omhelst iets in je raken waarvoor je nauwelijks woorden hebt. Je mist iemand die er niet was. Of iemand die er wel was, maar jou niet werkelijk zag.

David verbergt die pijn niet achter een geestelijke uitspraak. Hij noemt het verlaten worden bij zijn naam. Vervolgens legt hij zijn toekomst in andere handen: de HEERE zal mij aannemen. Het tekort van mensen hoeft niet te bepalen hoeveel nabijheid je bij God mag verwachten.

Misschien heb je uit de afwezigheid van je vader een conclusie over jezelf getrokken: kennelijk was ik het niet waard om voor te blijven. Maar kon jij als kind werkelijk verantwoordelijk zijn voor het vermogen van een volwassene om lief te hebben?

Breng vandaag zowel het gemis als die conclusie bij God. Je hoeft je geschiedenis niet mooier te maken om Zijn liefde te ontvangen. Door Jezus mag je komen met precies datgene waarvan je dacht dat niemand het wilde zien.