Vertrouwen terwijl je bang bent

Misschien wacht je tot de angst verdwenen is voordat je een stap durft te zetten. Een eerlijk gesprek voeren. Hulp vragen. Iemand toelaten. Je denkt dat vertrouwen pas echt is wanneer je geen aarzeling meer voelt.

David spreekt anders. Hij vertrouwt op God op de dag dat hij vreest. Zijn angst is aanwezig, en juist daarin richt hij zich tot de HEERE. Geloof hoeft niet te wachten tot je hele gevoelsleven in dezelfde richting beweegt.

Dat is hoopvol wanneer nabijheid vroeger onveilig voelde. Je hoeft jezelf niet roekeloos open te stellen. Vertrouwen op God kan je juist helpen verstandig te kiezen wie je iets toevertrouwt en in welk tempo.

Wat is voor jou vandaag één kleine stap van gehoorzaamheid? Misschien vertel je een betrouwbaar persoon dat het niet goed gaat. Misschien spreek je een grens uit zonder haar direct weer in te trekken. Misschien blijf je vijf minuten bij God, terwijl alles in je wil vluchten in drukte.

Je hoeft niet te bewijzen dat je nergens bang voor bent. Je mag ontdekken dat angst niet langer iedere keuze hoeft te bepalen. De Vader gaat mee in de stap die je met Hem zet.